Zo zouden we vanmorgen om 9 uur vertrekken. Al met al reden we pas na tienen de stad uit! Geeft absoluut niets, maar als je erg veel op één dag wilt doen, dan gaat dat dus niet meer...
Onze tocht ging eerst naar het meisje dat we op vrijdag ook hebben ontmoet. We hebben nog wat gepraat over haar situatie. Haar oudere broer lag in het huisje te slapen en haar jongere broer was er ook. Met hem hebben we ook nog even zitten praten.
Met onze kadootjes was ze erg blij!
Met de maatschappelijk werkster hebben we afgesproken dat ze ons op de hoogte houdt van haar situatie. Als het gaat lukken om haar ingeschreven te krijgen bij die andere school, dan is er vast nog het één en ander nodig: bijv. een uniform en boeken. Het zou geweldig zijn als dat vanuit Nederland gesponsord kan worden.
Maar ook als school voorlopig niet doorgaat is er nog wel iets mogelijk. In het nabijgelegen Mabopane worden vrouwen getraind om met stof en kralen hele mooie dingen te maken. Het meisje zou hier ook getraind kunnen worden. Ook daar moet dan geld voor komen: vervoer en een kleine vergoeding voor deelname.
Al lopend door Mmakaunyane beseften we dat het maar goed was dat we maandag hier niet konden zijn: de wegen (lees: zandpaden) waren op vele plekken nog één grote bende! Een overschot aan water, dat logischerwijs blijft staan in de diepe kuilen en gaten in de weg.
Na dit bezoek konden we meerijden naar Mabopane om daar te kijken bij het genoemde project waar vrouwen allerlei handvaardigheden leren (dit project heeft de naam 'Touch and Trade'). Het is goed om te zien hoe het leven van mensen kan veranderen als ze leren om zelf iets te maken dat ook nog eens verkocht kan worden. Het geeft een mens weer eigenwaarde als zij/hij voor zichzelf kan zorgen en niet alleen maar afhankelijk is van hulp van anderen!
Van de werkgroep Masakhane in Nederland was een mooie bestelling binnengekomen en die gaan wij meenemen naar Nederland. Weer een paar extra kilo's...
En zo gaan we onze laatste nacht in Zuid-Afrika in. Het is bijna niet te bevatten dat we morgen rond deze tijd in het vliegtuig zitten en aan onze thuisreis gaan beginnen. Tenminste... als de vulkaanas zich niet verder verspreidt boven Engeland en vliegveld Heathrow dwars gaat zitten. Onze thuisreis gaat helaas via Londen; hopen dus dat we geen vertraging op gaan lopen!
Dit was alweer mijn laatste berichtje uit het prachtige Zuid-Afrika. Bedankt dat jullie mee hebben gelezen, en mee hebben geleefd (via mail of weblog)! Fijn dat jullie je via deze weblog mee hebben laten nemen in al mijn belevenissen in dit bijzondere land.
Ik heb zo'n vermoeden dat ik hier nog wel eens vaker zal komen. Zoals hier al een paar keer tegen ons is gezegd: Als je één keer in ZA bent geweest, dan zit het voor altijd in je hart!
'IJs en weder dienende' vertrekken Andrea en ik morgenavond om 23.05 uur met vlucht 034 van British Airways, richting Londen. De volgende ochtend hopen we daar aan te komen; helaas kunnen we pas later in de middag verder vliegen. Uiteindelijk zullen we vrijdagmiddag dan om 18.15 uur (British Airways vlucht 440) op Schiphol aankomen.
Thuis hoop ik nog één keer een afsluitend berichtje op de weblog te zetten, dus wie weet: tot dan!
Baie drukkies,
Jolanda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten